กระดูกเสื่อม โรคกระดูกพรุน คือโรคที่ความหนาแน่นของเนื้อกระดูกลดน้อยลงเรื่อยๆ

กระดูกเสื่อม โรคกระดูกพรุน คือโรคที่ความหนาแน่นของเนื้อกระดูกลดน้อยลงเรื่อยๆ รวมทั้งมีการเปลี่ยนแปลงในลักษณะ กระดูกเสื่อม.

กระดูกเสื่อม
กระดูกเสื่อม โครงสร้างของกระดูก ซึ่งมีผลทำให้กระดูก ไม่สามารถจะรับน้ำหนักหรือแรงกดดันได้ตามปกติ ทำให้เกิด กระดูกเสื่อม
อาการกระดูก หักตามมา (Decreased bone mass, defective bone microarchitecture
นอกจากจะเรียกโรคกระดูกพรุน อาจเรียก โรคกระดูกบาง โรคกระดูกผุ ก็ได้

ขบวนการเกิดกระดูกในร่างกาย
กระดูกในร่างกายนั้นเมื่อมองจากภายนอกจะเห็นเป็นท่อนแข็งๆคล้ายๆกันแต่เมื่อมองละเอียดลงไปจะสามารถ
จำแนกลักษณะของกระดูกออกได้เป็น 2 ชนิดคือ Cortical bone และ Cancellous bone
– Cortical bone คือกระดูกส่วนเปลือกนอก ซึ่งมีลักษณะแข็งและจับตัวกัน อย่างหนาแน่น ซึ่งเป็นส่วนที่
เห็นด้านนอกของโครงกระดูก
– Cancellous bone จะเป็นส่วนที่เป็นแผ่นเยื่อใยที่สอดไขว่สลับไปมาอยู่ใน ช่องโพรงกระดูกภายใน
กระดูกแต่ละท่อนของร่ากายจะประกอบด้วยกระดูก ทั้งสองแบบ ซึ่งอยู่ในสัดส่วนที่แตกต่างกันไปแล้วแต่กระดูกเสื่อม
ตำแหน่งของกระดูกนั้นๆ เช่นตรงส่วนกลางของกระดูกแขนขา (long bone) จะประกอบด้วย cortical
bone เป็นส่วนใหญ่ ที่บริเวณส่วนปลายจึงจะมี cancellous bone ในปริมาณ ที่มากขึ้น
ส่วนกระดูกสันหลังจะประกอบด้วย cancellous bone เป็นส่วน ใหญ่ ซึ่งกระดูกทั้งสองถูกออกแบบให้
เหมาะสมกับการรับแรงกดแรงกระแทก ในลักษณะต่างกัน ทั้งสองแบบมีการตอบสนองต่อ metabolism
ของแคลเซี่ยม แตกต่างกัน กระดูกเสื่อม.

Be First to Comment

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *